یکشنبه بیست و ششم آذر 1391

به بهانه برگزاری فینال دومین جشنواره «سودوکو»ی روزنامه «همشهری» (6)

روال کار در موسسه بزرگی مثل همشهری متفاوت است!

دو سه روزی از اولین نامه رسمی بنده به سردبیر همشهری(قربانزاده) گذشته بود که چون خبری به بنده داده نشد، به دلیل حساسیت بسیاری زیادی که جشنواره سودوکو داشت، ناچار خودم از دفتر سردبیر، موضوع آن نامه را پیگیری کردم. در پیگیری ها که منجر به صحبتی کوتاه با شخص سردبیر هم شد، اینطور فهمیدم که: «تقریبا هیچیک از درخواست های بنده، دقیقا همانطور که کتبا خواسته بودم عملی نیست!» البته که اگر واضح جوابم را گرفته بودم و فهمیده بودم که همشهری حاضر نیست «جزئیات طرح جامع جشنواره سودوکو» را اجرا کند، به هیچ وجه حاضر نمی شدم حتی در هفته دوم هم همکاری را ادامه دهم و بارم را می بستم و از همشهری می رفتم. اما پاسخ شفاهی سردبیر، صریح نبود و پیچیدگی هایی نهفته داشت.

قربانزاده در پاسخ نامه مکتوبم، به صورت شفاهی گفت: «هر کاری روالی دارد و در موسسه بزرگی مثل همشهری، ما نمی توانیم چنین اختیارات تامی را دربست به شما بدهیم. البته واضح است که وقتی خواسته ایم که جشنواره سودوکو را برگزار کنیم و از شما بعنوان کارشناس برای طراحی آن دعوت کرده ایم، همه نیروها در بخش های مربوطه موظفند برنامه های تخصصی را که شما ارائه کرده اید اجرا کنند اما نمی توانیم دستور محضی هم صادر کنیم که شما بر تمام جزئیات ماجرا نظارت کامل داشته باشید! برای رفع مشکل، من شفاهی سفارش شما را به تیم انفورماتیک کرده ام که با تمام طرح های شما موافقت کنند و در هیچیک از موارد تخصصی مربوط به جشنواره، نظری را برخلاف نظر شما اجرا نکنند. پس هیچ نگران نباشید و کارتان را ادامه دهید. ضمنا موارد جزئی اینچنینی را از طریق سردبیر6و7(فروتن) پیگیری کنید تا ایشان موارد را به انفورماتیک ارائه کنند. اینطوری خواسته های شما جنبه رسمی تری پیدا می کنند و کمتر در مورد آنها تنش و سوءتفاهم ایجاد می شود».

خب ما اولین شماره از مسابقات جشنواره سودوکو را به دست مردم رسانده بودیم و حالا فقط سه روز تا آخر هفته(که قرار بود نتایج مسابقه اول در سایت اعلام شود) فرصت باقی بود. از طرفی هم گاهی سوال های پَرتی از طرف انفورماتیک مطرح میشد که معلوم بود ماجرای جشنواره سودوکو، آنچنان هم جدی گرفته نشده است و احتمالا روال امتیازسنجی بی مشکل نخواهد شد. ضمنا با توجه به آن اتفاقات قبلی که درباره تغییر خودسرانه «لوگوی سایت» و «دیگر مطالب تخصصی سایت» افتاده بود، ترجیح دادم برای اینکه «همشهری» مجبور به عذرخواهی از خیل عظیم مخاطبان نشود، دوباره بر ریز مواردی که انفورماتیک باید حتما آنها را رعایت کند، تاکیدی مکتوب داشته باشم تا این بار طبق روالی که قربانزاده خواسته بود پیش برویم.


نامه ای برای اعلام «حالت اضطراری»

پس نامه ای به سردبیر6و7(فروتن) نوشتم که رونوشت آن را جهت استحضار به سردبیر همشهری (قربانزاده) هم ارسال کردم. متن کامل این نامه را شما هم می توانید از اینجا دانلود کنید. در این نامه «حالت اضطراری» را اعلام کردم و نکات ریز و درشتی را که حتما باید رعایت میشد متذکر شدم. ضمنا الگوریتم دقیق شیوه محاسبه امتیازات مسابقه اول را در آن تایپ کردم تا مشکلی در درک خواسته هایم پیش نیاید. و با توجه به اینکه متوجه شدم همشهری حاضر نیست لیست کل پیامکهای دریافتی مسابقه را برای کنترل در اختیارم قرار دهد، ناچار به این رضایت دادم که در لیست ارائه شده، رقم های وسط شماره موبایل ها را حذف کنند که مطمئن شوند قصد بنده سوء استفاده نیست! گرچه با این فهرستی که خواسته بودم،  نمی توانستم دقیقا روال امتیازسنجی را کنترل کنم اما این کار، برای یافتن اشکالات احتمالی، بی تاثیر هم نبود. پس در نامه تاکید کردم که: «حتما قبل از بارگذاری نتایج روی سایت، فهرست پیامکها با ارقام وسط حذف شده در اختیار من قرار بگیرد و حتما پس از تایید بنده، نتایج در سایت نمایش داده شود».

چهارشنبه هم به آخرین ساعاتش رسید که هیچ فهرستی برای من ارسال نشده بود. از دفتر 6و7 پیگیری کردم ولی یارزمان و فروتن اطلاعی از موضوع نداشتند! ناچار با تلفن همراه مسوولین مختلف انفورماتیک و حتی برنامه نویس سایت تماس گرفتم. پس از یکی دو ساعت تماس های بی جواب، بالاخره برنامه نویس سایت تلفن همراهش را پاسخ داد و مشخص شد که نتایج در حال بارگذاری روی سایت است! آن هم بدون ارسال هیچ فهرستی برای بنده!!


اتفاقی که نباید می افتاد بالاخره افتاد

صبح فردا(پنجشنبه)، تماس های تلفنی بسیارزیادی از سوی مخاطبان معترض با دفتر 6و7 گرفته شده بود که چون 6و7 پنجشنبه ها تعطیل بود، طبیعتا کسی پاسخگویشان نبود. با راه اندازی شدن بخش «گفتگو» در سایت، مشخص شد که آنچه نباید اتفاق می افتاده به وقوع پیوسته! اعتراض اکثریت مخاطبان نسبت به روال امتیازدهی مسابقه شماره یک(که حالا هرکسی می دانست که کار پیچیده ای نیست)، باعث شده بود جشنواره سودوکو در همان قدم اول نزد خیلی از مخاطبان کم اعتبار تلقی شود.

روزهای جمعه هم با اینکه بخش تحریریه روزنامه همشهری برای انتشار روزنامه شنبه کار می کند، اما بخش انفورماتیک تقریبا تعطیل است. به همین دلیل، این عزیزان تازه در ظهر روز شنبه متوجه شدند که ظاهرا اشکالاتی در برنامه امتیازسنجی سایت وجود داشته است! بنده که تلفنی پیگیر شدم، خیلی خونسردانه و البته با لحنی که باعث ادب شدن بنده شود، پاسخ دادند که:

«آقای رنجبر! این مشکلی که درباره امتیازات پیش آمده، اتفاق خاصی نبوده که شما در روز تعطیل، مزاحم تلفن همراه مسوولین انفورماتیک همشهری شده اید! و بدتر از آن اینکه بعد از اینکه ما جوابتان را ندادیم، شما به چه حقی مستقیما با مسوول برنامه نویسی سایت تماس گرفتید؟! ایشان مگر قراردادی با شما دارند؟! خب صبر می کردید شنبه با ما صحبت می کردید و مشکل را اطلاع می دادید تا ما دستور دهیم حلش کنند. این مسوولین برنامه نویسی سایت، هزینه هنگفتی در قرارداد با همشهری گرفته اند و مسوولیت دارند که هر موردی را که بگوییم اصلاح کنند. حالا هم که چیزی نشده. پیگیری می کنیم و....»

بنده وقتی این حرفها را می شنیدم، فقط متاسف از این بودم که جشنواره هایی که با یک «وبلاگ رایگان»، «اپراتور نیمه مسلط» و «هزینه بسیار پایین» برگزار شده است چرا باید موفقیت آمیز اداره شوند ولی «همشهریِ» معتبر و پرمخاطب، در این پله اول باید ناآماده و مغبون جلوه کند. اما مسوولین انفورماتیک کماکان اصرار داشتند که اگر کمی وقت به ما بدهید همه مشکلات سایت تصحیح می شود و روال امتیازدهی را هم اصلاح می کنیم.

در «اتاق گفتگوی سایت» هم بنده مسوول این بودم که به مخاطبان اطمینان بدهم که مشکل خاصی پیش نیامده و به زودی اصلاحات امتیاز شما انجام خواهد شد.


پیامکهای عذرخواهی، برای جبران اشتباهات

چند روز بعد، متن پیامکی را در پنل سایت دیدم که تعجبم را از این «خیره سری» و «پندناپذیری» مسوولین انفورماتیک به اوج خود رساند. متن پیامکی که همشهری دریافت کرده بود، این بود: «بااینکه پیامک عذرخواهی شما را دریافت کردم و گفتید که امتیازات اصلاح شده است، متاسفانه هنوز امتیاز مسابقه شماره یک برای بنده صحیح ثبت نشده است»!

بله، اینجا بود که تازه فهمیدم انفورماتیک همشهری کاملا خودسرانه و بدون اطلاع بنده، برای تمام مخاطبان جشنواره «پیامک پوزش خواهی» ارسال کرده و بازهم بدون اینکه بنده را در جریان «فهرست جدید فایل امتیازات» بگذارد تا آن را تایید کنم، در همین پیامکش از «تصحیح شدن امتیازات مسابقه اول» به همه خبر داده است. این در حالی بود که اصلا شاید خیلی از مخاطبانی که به سایت سر نزده بودند از این خرابکاری مطلع نبودند و نیازی نبود با پیامک به آنها خبر بدهیم!! و ضمنا هنوز هم امتیازات مسابقه شماره یک، اعتراضات واضحی داشت که با یک بررسی ساده می شد فهمید که معترضان برحق هستند.

در حالی که دومین شماره از مسابقه جشنواره سودوکو هم به دست مخاطبان رسیده بود و مشغول حل آن بودند، بنده پس از جلسات مکرری که با حضور نمایندگان 6و7 و انفورماتیک تشکیل شد، و پس از دریافت قول های مکرر آنها که تماما تکیه بر «قرارداد سنگین سایت و تضمین های گرفته شده از مسوولین سایت» و «توان بالای همشهری در عرصه مدیریت انفورماتیک» داشت، ناچار در ستون مخصوص اخبار جشنواره (که حالا برای بار سوم باید نوشته می شد) اینطور نوشتم:

«طی روزهای گذشته، عده ای از مخاطبان با پیامک، تلفن و همچنین از طریق بخش «گفتگو» در وبسایت گوشزد کردند که در محاسبه امتیازات مسابقه اول اشتباهاتی صورت گرفته. انشاالله که همکاران زحمتکش ما در بخش «انفورماتیک همشهری» مشکل محاسبه امتیازات را رفع خواهند کرد. همکارانم ضمن عرض پوزش، این اطمینان را به شما خواهند داد که از تکرار این قبیل مشکلات جلوگیری خواهند کرد و قطعا در این جشنواره بزرگ و پرطرفدار، اجازه نخواهند داد حقی از کسی ضایع شود»

پنجشنبه بعدی هم رسید و مشخص شدن امتیازات مسابقات بعدی، نه تنها مشکلی را از معترضان روزنامه همشهری کم نکرد بلکه بر تعداد آنها به شدت افزود! بازهم پنجشنبه بود و روز تعطیل!! و البته در دفتر 6و7 کسی نبود که به تلفن های معترضان پاسخ دهد اما این بنده بودم که در بخش «گفتگوی سایت» باید پاسخگوی مخاطبان معترضی می شدم که حالا خیلی از آنها به وضوح «بی عُرضگی» همشهری را در عرصه برگزاری این مسابقه دیده بودند. البته از حق نگذریم که خیلی از مخاطبان، رعایت ادب و احترام را داشتند و می دانستند که تمام مشکلات بر گردن بنده که نامم در صفحات جشنواره سودوکو و سایت درج می شود نیست؛ اما حق می دهم به آنهایی که از پس پرده خبر نداشتند و واضح این دشنام ها را به خود بنده می دادند که: «اگر نمی توانید مسابقه به این بزرگی را برگزار کنید، کسی هم مجبورتان نکرده است که ادامه دهید! لطفا تعطیلش کنید».

تعداد تلفن های دریافتی از طرف معترضان، آنقدر زیاد بود که حتی جمعه، شنبه، یکشنبه و دوشنبه هم ادامه داشت. با اینکه خیلی ها پشت خط می ماندند و اصلا نمی توانستند شماره های اعلام شده در 6و7 را بگیرند، ولی تعداد تماس هایی که جواب داده می شد هم غیرقابل شمارش شده بود. البته اپراتورها گیج شده بودند و نمی دانستند که جواب مخاطبان را باید چطور داد. از بنده می پرسیدند و من هم با وضع موجود، چیزی بیشتر از آنها نمی دانستم!

فروتن(سردبیر6و7) تلاش کرد با فریمانی(معاون انفورماتیک) صحبت کند اما چون موضوع صحبت ایشان، «اعتراض به امتیازدهی» بود باز هم کار به جایی نرسید و فروتن را هم متهم به این کردند که «ناشیانه دارد به انفورماتیک همشهری دستور می دهد که چکار باید بکند و چکار باید نکند». تازه فهمیدم داریم وارد باندبازی های داخلی همشهری می شویم. یکی مشاور فلان مقام مسوول است و دیگری معاون مشاور است و آن دیگری قائم مقام آن مشاور است و... با این شرایط هیچ کس حق ندارد چیزی بپرسد که دیگران از این پرسش خوششان نیاید!


آخرین چاره: نامه ای تند به سردبیر!

واقعا گیج شده بودم! خدایا با این جشنواره نابسامان چه کار باید کنم؟! آن همه ادعا و تشکیلات مقدماتی، چه شد که به این وضعیت رسید؟! ناچار بودم به هر قیمتی که شده، مسوولین را از «اقدامات سرخوشانه زیردستان» که انجام می دادند و مطمئنا نمی دانستند که نتیجه آن چه خواهد شد آگاه کنم.

پس به عنوان آخرین چاره، این بار، نامه ای با لحن نسبتا تند به دفتر قربانزاده(سردبیر همشهری) فکس کردم تا تکلیف این جشنواره را یکسره کنم. متن این نامه را شما هم می توانید از اینجا دانلود کنید.

بعد از ارسال این نامه به فروتن(سردبیر6و7) خبر دادم که تا زمانی که جواب قانع کننده ای از دفتر قربانزاده(سردبیر همشهری) دریافت نکنم، مطلبی را برای چاپ در صفحات 6و7 ارائه نخواهم کرد. دو سه روزی گذشت و تنها صفحاتی که برای هفته بعدی خالی مانده بود، صفحات «جشنواره سودوکو» بود. فقط چند ساعت تا زمان «خروجی گرفتن»(نهایی کردن صفحه آرایی و ارسال مطالب برای چاپ) باقی مانده بود که قربانزاده با موبایلم تماس گرفت و خبر داد که موضوع نامه ام را به شدت پیگیری کرده است. قربانزاده در تماس تلفنی گفت:

«مسئله را دقیقا متوجه شدم و تذکرات لازم را به مسوولین انفورماتیک داده ام. الآن من سرم شلوغ است و با این کمبود وقت هم نمی شود کاری جز این انجام داد. شما لطفا صفحات سرگرمی هفته بعدی را آماده کنید تا به موقع به چاپ برسیم. ریز مشکلاتتان را هم برای خودم ارسال کنید تا دستورات لازم را صادر کنم. ضمنا چرا با این عجله تهدید کردید که اگر جواب مناسب نگیرید کار را ادامه نمی دهید؟! اگر هم زمانی خواستید قطع همکاری کنید کمی به ما مهلت بدهید.»

صحبت های قربانزاده را که شنیدم فهمیدم که حداقل برای سردبیر همشهری مهم است که این جشنواره در میان راه قطع نشود. اما حقیقتش اینکه زیاد هم به قول های پیگیری ایشان امیدوار نبودم. پس دوباره مشغول شدم تا فهرست مهمترین مشکلات جشنواره سودوکو را این بار برای آقای قربانزاده تهیه کنم.

مخاطبان عزیز وبلاگ! از اینکه مطالب به درازا کشیده می شوند از همه شما پوزش می خواهم. البته اگر مایل نبودید می توانید این ماجرا را اصلا نخوانید ولی متاسفانه تهیه این متن ها(که برای خودم هم نوشتن آنها وقت گیر و ناراحت کننده است) تنها راهی است که مشخص می کند چرا جشنواره ی سودوکوی همشهری در دور اول جالب برگزار نشد و در دور دوم نابود شد! اینها درسی برای آینده سرگرمی ایران عزیزمان است. اگر همراهی کردید و بحثی در این باره داشتید آماده خواندنش هستیم.

در بخش بعدی، متن مکاتبات بعدی بنده را با مسوولین مختلف همشهری خواهید خواند.

نوشته شده توسط محمدمهدی رنجبر در 14:58 |  لینک ثابت   •